Przejdź do głównej zawartości

Batoniki morelowo - kardamonowe bez pieczenia, żeby słodkie było zdrowe

Chyba wszyscy (no, prawie wszyscy) lubimy słodkie :-) W sumie, to zupełnie naturalne, mleko mamy jest słodkie, więc od malutkiego brzdąca przywykamy, że słodkie to jedzonko i z nim jest bezpiecznie. Inna sprawa, że źródło słodyczy z czasem nam się zmienia i już nie jest to pełnowartościowe, cudowne w działaniu mleko mamusi a biały proszek, który wykrada nam z organizmu wapń, magnez, witaminki B, zmienia odbieranie bodźców smakowych tak, że zmusza do jedzenia coraz większych porcji, by uzyskać ten sam efekt przyjemności. Innymi słowy: uzależnia. Tak, dzieci matek narkomanek nie znajdują przyjemności w słodyczy, bo ich receptory są już "uodpornione". Nici z przekupywania cukiereczkiem przez dobre ciocie ;-)
Manna z nieba też miała smak "placka z miodem" (2 Moj. 16:31) czyli chlebek prosto od Boga był słodziutki. A Bóg nie jest nieświadomą zdrowego odżywiania ciocią ale mądrym Stworzycielem i wie, że to nie słodki smak jest zły, ale bywają złe źródła tego smaku. Manna była o.k., mleko mamusi jest o.k., owoce są o.k., ale już wyekstrahowana sacharyna nie jest o.k. Jeśli lubicie słodkie, to zapraszam na aromatyczne, nieco egzotyczne (nie ma fasolki, ale są swojskie ;-)) batoniki.


BATONY MORELOWO - KARDAMONOWE

½ filiżanki wiórków kokosowych
100 g suszonych moreli
½ filiżanki złotego siemienia lnianego
1/3 filiżanki rodzynek
4 łyżki soku z cytryny
2 łyżki ekspandowanego ziarna amarantusa lub prosa
1 strączek zielonego kardamonu
szczypta soli

Rodzynki zalać wrzątkiem, odstawić .
Siemię lniane podprażyć na patelni aż zacznie pachnieć. Nie przypalić! Ostudzić i zmielić na mąkę. Zalać wrzątkiem w takiej ilości, by otrzymać zwartą elastyczną masę.
Morele pokroić w paski i zmiksować z wiórkami na grudkowatą, kleistą masę.
Kardamon zmiażdżyć w moździerzu.
Rodzynki odcisnąć z nadmiaru wody i zmiksować na pastę razem z solą.
Wszystkie składniki połączyć i wyrobić na jednorodną zwartą masę. Na papierze do pieczenia uformować płaski placek. Odstawić do lodówki na kilka godzin.
Ostrym nożem pokroić w prostokąty, zawinąć w papierki. Można przechowywać w chłodnym, suchym miejscu do tygodnia. O ile wytrzymają... Są doskonałe na śniadanie do szkoły lub pracy, deser czy...prezent :-) Nie jestem fanem mody, ale moda na przygotowywanie domowych pyszności na prezent mnie urzekła. Upiekłam dla mojego Taty ciasteczka śliwkowe. Były pyyyyszne, ale zapomniałam, że nie wszyscy lubią ząbkom fundować wyzwania... Zjedliśmy, jako goście, zdecydowaną większość prezentu. Nie wiem, co Mama zrobiła z resztą i nie chcę wiedzieć ;-)



Romantyczny nastrój w pełni uzasadniony, bo słodycz z takiego deseru nie osłabia niczyich sił witalnych :-D

Komentarze

ulubione posty czytelników

Naturalny chleb z samej komosy ryżowej

Ponad dwa lata temu  w blogosferze dostrzegłam interesujący pomysł przygotowania chleba z samej kaszy gryczanej. Brzmiało absurdalnie, ale opis + zdjęcia wyglądały przekonująco. Jednak brak wyraźnej potrzeby pieczywa bezglutenowego i umiłowanie żytniego na zakwasie spowodował spostponowanie zainteresowania. Przyznam też, że biała kasza gryczana (niepalona) nie należała do moich ulubionych... Paloną z przyrumienioną cebulką i kubkiem naturalnego jogurtu roślinnego do dziś jadam z sentymentem wspominając stare dobre czasy . Nadszedł jednak czas rozstania się z glutenem i zaczęły się eksperymenty z pieczywem bezglutenowym. Poszedł w ruch zakwas gryczany na wodzie z kiszonek (zrobiony najpierw na potrzeby działu zdrowia KADS  klik , dokładnie opisany później tutaj  klik ), zaplątał się też chlebuś na drożdżach ( klik ) aż doszedł i wspomniany z samej kaszy niepalonej ( klik ). Chyba najprzyjemniejszy w przygotowaniu i jeden ze smaczniejszych, jakie jadam. Ale jakoś nie potrafię pozostać p

Chleb z soczewicą o chrupiącej skórce beglutenowy

Nie samym chlebem człowiek żyje. .. czyli chleb też potrzebny, tak? Tak. Przynajmniej mnie. Francuzi konczą posiłki kawałkiem sera a ja kawałkiem chleba. Koniecznie ze skórką. Najlepiej samą skórką. Rodzinka nie raz się o tym przekonała, gdy zastawała w koszyczku na pieczywo dziwnie wygladającą kostkę miękiszu zupełnie pozbawioną skórki. Wybaczają, bo też i ja jestem w rodzince największym amatorem chlebowych skórek. Chleby zaczęłam piec ponad 20 lat temu i nie przestałam do dziś. Zmieniały się rodzaje używanych ziaren. Modyfikacjom poddały się techniki. Odkryłam różnorodne naczynia do wypieku. Kilka razy piekłam nawet w... doniczkach. Kupiłam specjalnie nieduże, gładkie, o kształcie umożliwiającym wygodne wysunięcie pieczywa po pieczeniu. Moimi ulubionymi zostały żeliwne garnki i stalowe, emaliowane formy odporne na temperaturę do 600 ⁰C. Ze wskazaniem jednak na garnki. W nich chleby pięknie rosną, mają chrupiącą skórkę, miękki miękisz i dłużej utrzymują świeżość. No i nie trzeba pra

Tortilla z komosy czyli ziarno w roli głównej

Ziarno w roli głównej . Kiedyś podstawa menu. W postaci placków, klusek, kasz, mamałygi w przeróznych wersjach. U nas niegdyś był to podpłomyk z żyta, gryki, potem orkiszu. No tak kieeeeedyś. Teraz wszędzie króluje pszenica. W piekarniach podpłomyki pszenne, bułki pszenne (czasem z dodatkiem żyta), pierogi pszenne (bywają ostatnio gryczane czyli z dodatkiem kilkuprocentowym gryki...), naleśniki pszenne. Ba! Tortille (klasycznie z kukurydzy) też pszenne. Lavasze pszenne. Ciabatty pszenne. Wszędzie pszenica. Zdominowała każdy talerz i każdą (prawie) potrawę. Im więcej jej spotykam, tym wiekszą mam ochotę, by pokazywać alternatywy dla pszenicy. Przecież taka wszechobecność jednego ziarna odbiera radość smakowania różnorodności. Ze zdrowotnego punktu widzenia też nieciekawie. Żaden organizm nie wytrzyma tak jednostronnej diety. Nietolerancje pokarmowe czekają u progu. Jeśli też widząc tą monotonię, macie ochotę na większą rozmaitość, polecam spróbować tortilli z komosy. Wiem, ziarno nie n

Jak obniżyć indeks glikemiczny... zdrowo...

Uwaga, dzisiaj będzie sporo do czytania. Temat niezwykle interesujący w kontekście zalewu propagowanymi dietami w stylu keto, posądzającymi węglowodany o wszystko, co najgorsze. A to przecież o IG idzie ... Mam nadzieję, że i do celu dojdzie ... my. .. Myślałam o podzieleniu tego posta na kilka części, ale chyba wygodniej będzie podać wszystko w jednym miejscu, żeby nie trzeba było później skakać po kilku postach, żeby zminimalizować ryzyko wszamania niekorzystnych zestawień kulinarnych. Jest tych informacji trochę, bo temat mi baaaardzo bliski, przetrawiony/przyswojony/sprawdzany przez ostatnie 10 lat z organicznej potrzeby własnej. Czyli jak zawsze: piszę to, co przeżyłam i sprawdziłam na sobie i bliskich :-D To startujemy: Dieta Low GI czyli o niskim indeksie glikemicznym ,   stała się popularna kilka lat temu. Ostatnio nieco mniej się o niej mówi. Hm, wśród ludzi chyba nic nie trwa wiecznie. Dotyczy to również modnych diet ;-) Jednak wpływ indeksu glikemicznego spożywanych

Bułeczki jaglane drożdżowe żółciutkie...!

Przeczytałam ofertę piekarni bezglutenowej: jaglane bułeczki wytrawne w smaku. Wystarczyło... To można z samej mąki jaglanej bułeczki drożdżowe zrobić? Trzymają kształt??? Musiałam spróbować! Spróbowałam. Wsiąkłam. Ugotowana jestem na mięciutko tak, jak bułeczki upiekły się na żółciutko ;-) Fenomenalne... Z pozoru wyglądają topornie, ale po przekrojeniu objawia się ich niesamowity kolor i cudowna miękkość... Smak delikatny, pasujący do słodkich mazidełek, ostrych sosów (nasączają się rewelacyjnie) i wytrawnych past, pasztetów. Najlepsze są w kilka godzin po upieczeniu. Na drugi dzień nieco twardsze z zewnątrz, na trzeci...cóż, lepiej już po jednej dobie przechowywać je w lodówce. Zniknie chrupiąca chrupkość, ale pozostanie miękkość. Niemniej, robię po kilkanaście małych i wystarcza na dwa dni. Są one jak wszystkie szybkie wypieki:  szybko się przygotowuje, więc szybko trzeba zjeść ;-) Jeśli jednak coś Wam zostanie, nie martwcie się. Niedługo wrzucę przepis na najsmaczniejszy śliwkowy d